شہادت ایک امدادی کارکن: مٹی کے تودے اور خاموشی کا خوفناک سایہ

کبری آجی حیدرینیا، امدادگر هلال‌احمر، از نخستین لحظات فاجعه مدرسه میناب می‌گوید: «مشغول کار بودیم که صدای مهیبی شنیدم. وقتی به مدرسه رسیدیم، فضا پر از دود بود. به سرعت شروع به جمع‌آوری آثار فاجعه کردیم تا والدین وقتی می‌رسند، آن صحنه‌های وحشتناک را نبینند.» او با اندوهی عمیق از همکاران معلمش یاد می‌کند که شب قبل با هم بودند و حالا همگی شهید شده بودند: «مدیر مدرسه و اکثر معلم‌ها از دوستان من بودند؛ متاسفانه هیچ‌کدام زنده نماندند. صحنه‌هایی دیدم که نفس را در سینه حبس می‌کرد؛ مادری را دیدم که هر سه فرزندش در همین مدرسه بودند و هر سه را از دست داده بود. ای کاش دست‌کم یکی از آن‌ها زنده مانده بود.»