Makan Nasiri

Ebedi hatıra olan Macan Nasiri'nin hikayesi: Mavi bir kazak giymiş ve bir ayakkabısı eksik bir çocuk.

By: سیروس نصیری (پدر ماکان)

Dokuz yaşındaki Makân Nasiri'nin acı dolu hikayesi, Minab okulunda birinci sınıf öğrencisi olan bu çocuğun bedeninin hiçbir parçasının bulunamamasıyla başlıyor. Ondan geriye kalan tek şey, olaydan 38 gün sonra patlama yerinden yüz metre uzakta ağaçların arasında bulunan buruşuk bir mavi kazak ve bir adet krem rengi spor ayakkabıydı. Annesi Asiye, 40 gün boyunca morglarda ve yıkıntılar arasında çocuğundan bir iz bulmak için aradı; şimdi ise Minab Şehitliği'nde boş bir mezar ve yerel camide bir cam kutu anı var. O, "Makân, 9 Mart sabahı spor kıyafetleriyle okula gitti, mavi kazakını omzuna attı, krem ayakkabılarını giydi; ama asla spor dersine ulaşamadı." diyor. Babası, Makân'ın doğuştan bir özelliği olduğunu, elinin derisinin balık pullarına benzediğini söylüyor; ancak tanınan 156 şehit arasında bu özelliklere sahip hiçbir beden bulunamadı. Makân'ın dosyası "kayıp" olarak kapatıldı; geride kalan tek hatırası, bir cam kutudaki mavi bir kazak.