روایت جاویدالاثر ماکان نصیری: پسری با پولیور آبی و یک لنگه کفش
روایت تکاندهندهای از ماکان نصیری، کودک هفتساله کلاس اولی مدرسه میناب که تنها کودکی است که هیچ بخشی از پیکرش پیدا نشد. تمام آنچه از او بر جای ماند، یک پولیور آبی مچالهشده و یک لنگه کفش ورزشی کرمرنگ بود که ۳۸ روز پس از حادثه، صد متر دورتر از محل انفجار در میان درختان پیدا شد. مادرش، آسیه، که ۴۰ روز تمام در سردخانهها و روی آوارها به دنبال نشانهای از فرزندش بود، حالا تنها یک قبر خالی در گلزار شهدای میناب و یک صندوق شیشهای یادبود در مسجد محل دارد. او میگوید: «ماکان صبح روز نهم اسفند با گرمکن ورزشی به مدرسه رفت، پولیور آبیرنگش را روی کول انداخت، کفشهای کرمش را پا کرد؛ اما هیچوقت به زنگ ورزش نرسید.» پدرش میگوید ماکان یک نشانه مادرزادی داشت، پوست دستش شبیه پولک ماهی بود؛ اما در میان ۱۵۶ شهید شناسایی شده، هیچ پیکری با این مشخصات یافت نشد. پرونده ماکان با عنوان «مفقودالاثر» بسته شد؛ فرشتهای که تنها یادگارش یک پولیور آبی در یک صندوق شیشهای است.
در یادبود
