یک خداحافظی تلخ و یک تولد روی مزار: روایت پدر محمدصدرا

مهدی زارعی‌پور، پدر محمدصدرا، دانش‌آموز ۹ ساله کلاس سومی مدرسه میناب، از آخرین روز عمر پسرش می‌گوید؛ روزی که اتفاقاً سالروز تولد او نیز بود. «صبح آن روز برخلاف همیشه، محمدصدرا از من خواست خودم او را به مدرسه برسانم. زمان پیاده شدن، با محبت کودکانه مرا در آغوش گرفت و به کلاس رفت؛ نمی‌دانستم این آخرین آغوش اوست.» دقایقی پس از انفجار، پدر محمدصدرا جزو اولین کسانی بود که به ویرانه‌های مدرسه رسید. او می‌گوید: «چیزی از مدرسه جز آوارهای تلمبار شده باقی نمانده بود. همه برای کمک آمده بودند؛ نه فقط برای فرزند خود، بلکه برای نجات هر کودکی که شاید هنوز زیر آوار زنده مانده باشد. امروز سالروز تولد پسرم است، اما ما تولدش را روی مزارش در کنار خاطره آن آغوش گرم جشن می‌گیریم.»